Unha exposición que recolle case medio centenar de obras de grandes
xenios da pintura española. Desde as vangardas e Picasso, Mirou e Dalí,
pasando por Cravei, Milleiros, Saura, Feito, Tàpies, Canogar,
Guinovart, Ràfols-Casamada, Hernández Pijuan, Palazuelo, Chillida,
Mompó e terminando coas novas xeracións: Gordillo, Plensa, Barceló...
A mostra comeza con Pablo Picasso e aínda que sexa un tópico dicilo, con el, fai algo máis dun século, emprezó todo. Na encrucillada dos dous séculos, sabe transitar, soberano, do naturalismo ao cubismo. A colección péchase ?ábrese? con Miquel Barceló. Péchase con el porque é evidente que con el culmina na nosa escena unha tradición de pintura moi pintada. E ábrese con el porque Barceló é, ao seu cincuenta e dous anos de idade, alguén de quen aínda se pode esperar moito*.
*Texto de Juan Manuel Bonet
A mostra comeza con Pablo Picasso e aínda que sexa un tópico dicilo, con el, fai algo máis dun século, emprezó todo. Na encrucillada dos dous séculos, sabe transitar, soberano, do naturalismo ao cubismo. A colección péchase ?ábrese? con Miquel Barceló. Péchase con el porque é evidente que con el culmina na nosa escena unha tradición de pintura moi pintada. E ábrese con el porque Barceló é, ao seu cincuenta e dous anos de idade, alguén de quen aínda se pode esperar moito*.
*Texto de Juan Manuel Bonet
