Escritor, crítico de arte e poeta.
Licenciado en Dereito, que non exerceu. foi director dos Suplementos da Enciclopedia Espasa, asesor artístico do Col.legi d?Arquitectes de Catalunya i Balears, xefe de redacción de Cadernos de Arquitectura e Urbanismo, crítico de arte de Revista, Destino, Triunfo e Cambio 16, director da enciclopedia Gran Larousse Català e asesor cultural da Fundació Caixa Catalunya.
Como poeta é autor de quince libros de poemas e de oito plaquettes. O ano 1981 reuniu a súa obra no volume Poesía 1951-1974, e o 2000, en Poesía 1970-1994. Os seus últimos libros son O don da ignorancia (2004) e Un peixe que vai polo xardín (2007). É autor da selección e a tradución da antología bilingüe Poesía Catalá Contemporánea (1983), reeditada e ampliada en 2001, co título de Poesía esencial da poesía catalá.
É autor de máis de cincuenta libros sobre temas de artes plásticas, deseño, arquitectura, cerámica e historia do juguete: entre eles: Cerámica popular española (1970), Joan Mirou (1972), Céramics de Mirou et Artigas (1974), Subirachs (1975), Cerámica popular catalá (1978), Vida e obra de Benjamín Palencia (1979), Os carteis de Mirou (1980), Guinovart, a arte en liberdade (1981), A joguina a Catalunya (1981), Artesanía de España (1985), Rufino Tamayo (1987), O juguete en España (1989), Monserrat Gudiol, realitat i símbol (1989), L'escultura de Rebull (1991), Antoni Tàpies, matèria, signe i esperit (1992), Fenosa, home i a pau (1993), Història de l'art català. A segona meitat do segle XX (1996). En colaboración publicou, entre outros libros: A pintura do século XX (con D. Giralt-Miracle, 1975), Arquitectura industrial a Catalunya (con J. M. Montaner1985), Llibre Blanc do Disseny i l'Artesania (AA. DD., 1985).
foi presidente-fundador da Asociación Catalá de Críticos de Arte, presidente da Sección Autónoma de Cataluña da Asociación Colegial de Escritores de España e membro do Consell da Associació Internacional de Crítics d'Art (AICA). É membro correspondente da Real Academia de Belas Artes de San Fernando, honorario da Acadèmia de Belles Arts de Sant Jordi i de número de l'Académie International de Céramique.
Premios: Boscán de Poesía (1961), Nacional de Tradución entre Linguas Españolas (1984), Nacional d'Arts Plàstiques da Generalitat de Catalunya (1993) i Nacional de Poesía (2005). Creu de Sant Jordi da Generalitat de Catalunya (1989), Medalla d'Or ao Mèrit Artístic de l'Ajuntament de Barcelona (2003) i Medalla de Ouro da Universidade de Castilla-A Mancha (2007).
Licenciado en Dereito, que non exerceu. foi director dos Suplementos da Enciclopedia Espasa, asesor artístico do Col.legi d?Arquitectes de Catalunya i Balears, xefe de redacción de Cadernos de Arquitectura e Urbanismo, crítico de arte de Revista, Destino, Triunfo e Cambio 16, director da enciclopedia Gran Larousse Català e asesor cultural da Fundació Caixa Catalunya.
Como poeta é autor de quince libros de poemas e de oito plaquettes. O ano 1981 reuniu a súa obra no volume Poesía 1951-1974, e o 2000, en Poesía 1970-1994. Os seus últimos libros son O don da ignorancia (2004) e Un peixe que vai polo xardín (2007). É autor da selección e a tradución da antología bilingüe Poesía Catalá Contemporánea (1983), reeditada e ampliada en 2001, co título de Poesía esencial da poesía catalá.
É autor de máis de cincuenta libros sobre temas de artes plásticas, deseño, arquitectura, cerámica e historia do juguete: entre eles: Cerámica popular española (1970), Joan Mirou (1972), Céramics de Mirou et Artigas (1974), Subirachs (1975), Cerámica popular catalá (1978), Vida e obra de Benjamín Palencia (1979), Os carteis de Mirou (1980), Guinovart, a arte en liberdade (1981), A joguina a Catalunya (1981), Artesanía de España (1985), Rufino Tamayo (1987), O juguete en España (1989), Monserrat Gudiol, realitat i símbol (1989), L'escultura de Rebull (1991), Antoni Tàpies, matèria, signe i esperit (1992), Fenosa, home i a pau (1993), Història de l'art català. A segona meitat do segle XX (1996). En colaboración publicou, entre outros libros: A pintura do século XX (con D. Giralt-Miracle, 1975), Arquitectura industrial a Catalunya (con J. M. Montaner1985), Llibre Blanc do Disseny i l'Artesania (AA. DD., 1985).
foi presidente-fundador da Asociación Catalá de Críticos de Arte, presidente da Sección Autónoma de Cataluña da Asociación Colegial de Escritores de España e membro do Consell da Associació Internacional de Crítics d'Art (AICA). É membro correspondente da Real Academia de Belas Artes de San Fernando, honorario da Acadèmia de Belles Arts de Sant Jordi i de número de l'Académie International de Céramique.
Premios: Boscán de Poesía (1961), Nacional de Tradución entre Linguas Españolas (1984), Nacional d'Arts Plàstiques da Generalitat de Catalunya (1993) i Nacional de Poesía (2005). Creu de Sant Jordi da Generalitat de Catalunya (1989), Medalla d'Or ao Mèrit Artístic de l'Ajuntament de Barcelona (2003) i Medalla de Ouro da Universidade de Castilla-A Mancha (2007).