A colección de obra gráfica da Abadía de Montserrat é o espello dun
país cada vez máis rico en artistas que descubriron e adoptaron novas
linguaxes e técnicas. Reflíctense nela a arte da modernidade e de
vangarda da segunda metade do século XX até hoxe. Empeza a colección
coa superación do ambiente pechado de postguerra, cando os artistas do
exilio (Picasso e Mirou) empezaron a gozar da fama que xa tiñan no
estranxeiro. Séguelles unha xeración que coñeceu unha tímida apertura e
que xerou novos talleres, editores e galerías de arte. Neste contexto,
artistas como Ràfols Casamada, Guinovart, Hernández Pijuan,
enriqueceron e ampliaron a súa visión coa doutros artistas foráneos,
como Hartung ou Dubuffet. Coa chegada da democracia, o gravado
ensanchou a súa esfera de influencia e enriqueceu a súa linguaxe con
novas técnicas e formatos.
Atravesando xeracións e estilos, atopámonos cunha gran diversidade de obras con calidades propias como o pouchoir de Gontxarova, as obras de Geiger e Max Ernst, os retratos de Subirachs, e as figuras de Guayasamín e Condé. Destacan a impresión en papel collage de Canogar, a paisaxe de Joan Barbarà que xorde da abstracción e a mestura de técnicas de Forteza, Rise i Aragó e Rosa Vives.
Intégranse ademais na colección os carteis de artistas, como Chillida, Frederic Amat e Perejaume.
Tristan Barbarà
Comisario da exposición
Atravesando xeracións e estilos, atopámonos cunha gran diversidade de obras con calidades propias como o pouchoir de Gontxarova, as obras de Geiger e Max Ernst, os retratos de Subirachs, e as figuras de Guayasamín e Condé. Destacan a impresión en papel collage de Canogar, a paisaxe de Joan Barbarà que xorde da abstracción e a mestura de técnicas de Forteza, Rise i Aragó e Rosa Vives.
Intégranse ademais na colección os carteis de artistas, como Chillida, Frederic Amat e Perejaume.
Tristan Barbarà
Comisario da exposición
