A colección Os Piranesi de Montserrat, é unha selección de gravados
adquiridos pola Abadía de Montserrat en Roma a principios do século XX
de Giovanni Battista Piranesi (Mogliano dei Mestre, Venecia, 1720 -
Roma, 1778), e que consta de sesenta láminas das series Vistas de Roma
(1748-1778), Antigüidades Romanas (1756) e Campo de marzo (1762). A
este conxunto súmanse algunhas láminas do seu fillo Francesco, que dan
continuidade ao estilo Piranesi xa no século XIX.
Esta mostra inédita dos mellores gravados de Piranesi, un dos grandes nomes da arte do gravado, está comisariada por Artur Ramon i Navarro, quen define ao artista veneciano como "un home e un nome que coa paixón do buril sobre o papel revelou o noso mundo visual".
Actualmente, esta colección de gravados está considerada a máis importante do Estado, xunto coas da Biblioteca Nacional de Madrid e a da Real Academia de San Carlos de Valencia.
Na exposición tamén se poderá ver o libro Il Campo Marzio dell'antica Roma (primeira. edición, 1762). Esta obra, que é un tratado esencial para comprender a defensa que fixo Piranesi de Roma en tempos en que era discutida a supremacía da Antigüidade, reflicte a forza do artista veneciano, arqueólogo e polemista.
Piranesi gravou ao aguafuerte os parajes e monumentos máis coñecidos da Cidade Eterna, que servían de recordo aos primeiros turistas procedentes do norte de Europa, unha primeira aproximación ás nosas postales, perfectamente fechadas e catalogadas, que recollen 30 anos gravando vistas da súa cidade de adopción. Vistas como a illa Tiberina, as tres do Coliseo, a pirámide Cestia, o Campìdoglio, a cascada de Tívoli, Vila Pamphili, entre outras, crearon un imaxinario de Roma e da súa contorna e difundírono por toda Europa. Por outra banda, Piranesi tamén reflectiu vistas nas cales a natureza e a vegetación gañan o protagonismo ao lugar, como as cascadas do Tívolo, de auga abundante e árbores que se recortan encima do ceo como os brazos dun candelabro rococó, ou o templo de Minerva como unha torre de Babel romántica, ou a galería da Vila Adriana que é unha carcere de vegetación dunha potencia visual extraordinaria.
Todo realizado coma se o gravado fose pintura, cunha técnica de claroscuro que ata ese momento só o grabador Rembrandt conseguira. Por este motivo definiuse a Piranesi como o "o Rembrandt das ruínas".
Esta mostra inédita dos mellores gravados de Piranesi, un dos grandes nomes da arte do gravado, está comisariada por Artur Ramon i Navarro, quen define ao artista veneciano como "un home e un nome que coa paixón do buril sobre o papel revelou o noso mundo visual".
Actualmente, esta colección de gravados está considerada a máis importante do Estado, xunto coas da Biblioteca Nacional de Madrid e a da Real Academia de San Carlos de Valencia.
Na exposición tamén se poderá ver o libro Il Campo Marzio dell'antica Roma (primeira. edición, 1762). Esta obra, que é un tratado esencial para comprender a defensa que fixo Piranesi de Roma en tempos en que era discutida a supremacía da Antigüidade, reflicte a forza do artista veneciano, arqueólogo e polemista.
Piranesi gravou ao aguafuerte os parajes e monumentos máis coñecidos da Cidade Eterna, que servían de recordo aos primeiros turistas procedentes do norte de Europa, unha primeira aproximación ás nosas postales, perfectamente fechadas e catalogadas, que recollen 30 anos gravando vistas da súa cidade de adopción. Vistas como a illa Tiberina, as tres do Coliseo, a pirámide Cestia, o Campìdoglio, a cascada de Tívoli, Vila Pamphili, entre outras, crearon un imaxinario de Roma e da súa contorna e difundírono por toda Europa. Por outra banda, Piranesi tamén reflectiu vistas nas cales a natureza e a vegetación gañan o protagonismo ao lugar, como as cascadas do Tívolo, de auga abundante e árbores que se recortan encima do ceo como os brazos dun candelabro rococó, ou o templo de Minerva como unha torre de Babel romántica, ou a galería da Vila Adriana que é unha carcere de vegetación dunha potencia visual extraordinaria.
Todo realizado coma se o gravado fose pintura, cunha técnica de claroscuro que ata ese momento só o grabador Rembrandt conseguira. Por este motivo definiuse a Piranesi como o "o Rembrandt das ruínas".